Hartstukjes
Hartstukjes: uit het hart, over het hart
2 februari 2016
Lezen met lettertype Dyslexie
6 september 2016
Toon alles

Is taalkennis een vereiste voor bloggers?

taalkennis blog

Tegenwoordig is iedereen schrijver. Een blog is zo gemaakt. Je hebt alleen maar een computer en internet nodig. Door CMS-systemen als WordPress en Wix is het maken en bijhouden van een website eenvoudig. En wie iets niet weet, vraagt Google om raad. Maar hoe zit het met de taalkennis? Moet je als blogger een klein beetje verstand hebben van taal?

Ik vind van wel. En ik merk dat niet iedereen het daarmee eens is. Op het net kom ik gedachtespinsels tegen die vol staan met tenenkrommende fouten. Als taalliefhebber krijg ik de neiging gelijk weg te klikken, maar toch zijn ook deze enthousiaste bloggers succesvol.

Boodschap

Hoe kan dat? Ben ik te kritisch? Of is taal gewoon niet meer zo belangrijk en gaat het vooral om de boodschap? Naar mijn idee moet die in een mooi jasje worden gegoten. En dat betekent zonder een schrijffout. Of nog erger, een dt-fout.

Maar fouten maken is menselijk, toch? Ook bij mij glipt er weleens iets tussendoor. Maar dan is het hopelijk alleen in mijn vrije tijd en niet bij betaalde opdrachten. Ik schaam me zelfs als ik een fout maak in een persoonlijke mail aan een vriendin! Wat dat betreft heb ik dus nog wat te leren. Want het hoeft niet altijd perfect te zijn.

Geld verdienen

Maar er zijn bloggers die geld verdienen met schrijven. Ze scoren met verhalen over bijvoorbeeld mode, styling, interieur, eten en lifestyle. Ook het onderwerp kinderen, samen met het moederschap, trekt lezers. Zelfs als de teksten gewoonweg niet goed zijn. Is de boodschap dus echt belangrijker dan foutloos schrijven? Het lijkt er steeds meer op.

Persoonlijke karakter

Natuurlijk, je hoeft geen journalistieke opleiding te hebben afgerond voor het schrijven van een blog. Het zijn immers losse verhalen die vooral interessant zijn voor bezoekers vanwege het persoonlijke of juist het specialistische karakter. De meeste bloggers schrijven bovendien voor de lol. Ze willen enthousiast hun ervaringen delen. En dat is eigenlijk alleen maar leuk!

Maar als ik tijdens het lezen van een tekst een tik- of taalfout tegenkom, ben ik meteen afgeleid. Vanaf dat moment kan ik het verhaal niet meer op een ontspannen manier lezen en neemt mijn kritische oog de overhand. Vermoeiend! Zal het beroepsdeformatie zijn en hebben meer tekstschrijvers hier last van?

Irritant

En ja, ik vind mezelf wel irritant. Want het lukt mij niet afstand te nemen. Om de tekst te laten voor wat het is: een verhaal van iemand die met plezier zijn gedachten deelt. En niet zoveel waarde hecht aan correct taalgebruik. Die zijn of haar schouders ophaalt en het belangrijker vindt dat je begrijpt wat er staat in plaats van hoe het er staat. Gewoon, als een kletspraatje.

Zonder nadenken

Wat moet het toch heerlijk zijn niet ieder woord op de weegschaal te leggen en gelijk op de knop ‘publiceren’ te drukken zonder dat je het verhaal een dag laat rusten. Dat je kan schrijven zonder na te denken over de schrijfwijze, woordherhaling en interpunctie. En dat je gewoon tevreden bent met het eerste wat in je opkomt!

PS Je begrijpt dat ik heel bang dat er in dit blog een foutje staat 😉 Laat je het me weten?

Nog een PS Wil jij een blog zonder tik- en taalfouten? Of tips over het schrijven van een blog? Maak dan gebruik van mijn blogservice!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *